وب نوشتهای عرفانی و ادبی

ادبی ؛ عرفانی و ...

وب نوشتهای عرفانی و ادبی

ادبی ؛ عرفانی و ...

وب نوشتهای عرفانی و ادبی
عابدان از گناه توبه کنند
عارفان از عبادت استغفار

نشانی در بلاگفا : http://mrfarzi.blogfa.com

کانال: https://t.me/erfaan_amali
دنبال کنندگان ۴ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

رابطه استاد و شاگرد در عرفان

شنبه, ۶ آذر ۱۳۹۵، ۰۹:۳۹ ب.ظ
حضرت آیت الله کمیلی (حفظه الله) در قسمت پایانی کتاب المطالب سلوکیه در خصوص رابطه شاگرد و استاد فرموده‌اند؛

۱- شاگرد وقتی می تواند از محضر استاد خود دور شود که به مرحله عدم تفاوت حال در بعد مسافت رسیده باشد و این معنای دقیق را کاملاً درک کرده باشد.

۲- اگر استاد بخواهد شاگرد خود را تنها با کرامت خود هدایت کند و از این راه در قلب او نفوذ نماید، او را اسیر کرامت‌ها کرده و از معرفت باز داشته است. ضمناً باید توجه نمود که معجزات را انبیاء و امامان گاهی در مورد کفار و منکران می‌آوردند از جهت اتمام حجت و یا هدایت ابتدایی.

۳- استاد وقتی می‌تواند به مرید خود کمک دهد که مریدش با اعتقاد راسخ به استادش دل ببندد و تردید و وسواس و شک و شبهه را به کلی از آینه دل دور و پاک کرده باشد.

۴- اگر شاگرد نه بخاطر امور شخصی خودش بلکه تنها بخاطر استاد او را یاد کند و تماس روحی برقرار نماید و گیرندگی‌اش قوی باشد، استاد از غیب به او کمک می دهد زیرا فیض استاد همیشه می تابد، همانند رابطه‌ای که در مورد بزرگان دین داریم.

۵- شاگرد باید سادگی و صفای یک کودک را در خود حفظ کند، صاف و پاک، نه کینه و نه بخل و حسد، نه غرور علم و غرورهای دیگر، نه منیت و انانیت نفس. این به جهت آن است که استاد بتواند بالای سر او بوده و او را تربیت کند و الا دستگیری از او بسیار مشکل است.

۶- اگر استاد بگوید مکاشفات و مستحبات برای شاگرد غرور آور است، شاگرد باید جلوی آن را بگیرد.

۷- نافرمانی از دستورات استاد و بی‌توجهی و سست شمردن توصیات او اثر منفی بر قلب سالک می گذارد و از هدف اصلی دورش می‌کند.

۸- در جلسه تربیتی استاد اگر شخصی برای تفریح و امتحان بیاید زود خسته می‌شود و می‌رود، ولی اگر با نیت پاک و با اجازه او و با درد و سوز وارد شود، علاقمند شده و پایدار می‌ماند.

۹- دو گناه بسیار بزرگ است؛

الف : ریاکاری یعنی اینکه ظاهر با باطن یکی نباشد.

ب: حق نشناسی نسبت به استادی که او را مدتها یاری کرده و از او استفاده نموده. مطالب را از او بگیرد و به نام خود ثبت کند.

۱۰- آثار استاد در مرید وقتی ظاهر می‌شود که در ارتباط معنوی با او صادق باشد. بعضی می‌گویند ما آمدیم ولی فلانی چیزی به ما نشان نداد یا چیزی نگرفتیم و دست خالی رفتیم. بنده خدا شما که از اول جلسه به صورت امتحان آمده بودی و فکرت جای دیگری بود، چگونه می‌توانی از چنین جلسه‌ای بهره برداری کنی.

۱۱- مرید در سپردن خود به استاد باید از کلیه بافته‌های ذهنی خودش و همچنین از گفته‌های دیگران و نوشته‌ها و کتاب‌ها بیرون آمده، کاملاً تسلیم تربیت او شود تا بتواند رشد نموده و پیشرفت کند.

۱۲. حفظ شأن و جایگاه استاد در نزد شاگرد، به اینکه صمیمت استاد موجب نشود که شاگرد با استاد خیلی خودمانی شود و شأن و ابهت و عظمت استاد نزد شاگرد تنزل یابد.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی