اخیراً خبری منتشر شد که پژوهشگران انجمن آسیایی کلکته، وقتی مشغول جستجو به دنبال آثار خطی باقیمانده از میرزا اسدالله غالبِ دهلوی بودند، به شکل تصادفی دستنوشتهای با اوراق زرد و کهنه یافتهاند که بعد از بررسیها متوجه شدند نسخه ناشناختهای از دیوان حافظ است. این نسخه از دیوان حافظ هم امضا و مهر طلایی شاهجهان، پادشاه معروفِ سلسله مغولان هند و بانیِ تاجمحل را بر خود دارد و معلوم است که حافظ شخصی پادشاه بوده و هم اینکه این دیوان، غزلی را شامل است که میگویند تاکنون در نسخه دیگری دیده نشده. مصرع آغازین غزل در متن خبر آمده: «بحمدالله که بازم دیدن رویت میسر شد».
چکیده هر زمان شعر حافظ و سنایی را از لحاظ محتوایی مقایسه و تحلیل می کنیم اندیشه و جهان بینی نهفته در آنها را به یکدیگر بسیار نزدیک می بینیم، اگر چه در صورت و بیان این شباهت ها زیاد به نظر نمی رسد. یکی از دلایل این نزدیکی و همسانی، همفکری نزدیک این دو شاعر با جریانهای فکری رایج در عصر خودشان بوده است زیرا سنایی و حافظ در شعر خود از مضامین و مفاهیم عرفانی بسیار متأثر شده اند. سنایی در سرودن شعر عرفانی جایگاه شایسته ای دارد و حافظ نیز غزل عاشقانه - عارفانه را به اوج ممکن رسانیده است.